Bugün Benim Doğum Günüm!

47'ye girişimi buraya bırakıyorum bugün... 46 yıl geçmiş..vayy bee diyorum kendime, aferim bana!

Annesiz,babasız, ailesiz,kendini bir yere ait hissetmeden 43 yıl geçirmişim ve devam ediyorum. Kendi adıma bir başarıdır hayatta kalmış olmak. Artılarım eksilerimden fazla demek ki. Doğru zamanda doğru insanı yol arkadaşım seçmişim. En büyük başarım bu bence.

Yanlış romanın yanlış sayfası olmaktan kendimi çıkarmayı becerip kendi romanımı kendim yazmaya başladığımda ortalık bir şenlendi elbet. :) Ama su aktı yolunu buldu. Biraz uzun sürdü gibi gelse de bana şu son birkaç gündür farkına vardım ki her şey ama her şey olması gerektiği zamanda oluyor. Yani kasmayın çok, olmuyor diye.

Hayat direnci pek sevmiyor. Neye direnç gösterirseniz aynı direncin tersini hayat ta size gösterir. Başka bir yol, başka bir olasılık illa ki vardır.

Yaşarken pek anlamasak ta aslında içinde bir prospektüs var hayatın. Sana senin için iyi olanı söylüyor bir şekilde. Bazen senin için zor olsa da o yol, senin yolundur aslında.

Hayat "geç o yoldan" diyorsa geçeceksin.!

Çok küçük yaşlarda "neden" sorusunu çok sordum ve çok isyan ettim. Neden benim annemi aldın neden bunlar benim başıma geldi neden ben de herkes gibi değilim...vs

Kaplumbağa deden.! yok yani cevabı. Boşluk.

Bir de "daha ne kadar kötü olabilir ki" başlıklı bir sorum vardı. Bunun cevabını hep verdi bana hayat, eksik olmasın hiç elim boş dönmedim!

Özetle çok ta şey etmemek gerek ama çok ta boş bırakmamak gerek. Lezzeti olsun.

İyi ki doğdum :)

Sevgiler

Burcu